PEDRAS DO MAR

Son un individuo de Ria adentro, de fondo de Ría da beira do "gran lago", onde os espumallos non chegan e o mar de fondo traenno as persóas, o mar a beira da miña ría trae vento, ouvellas, esterco e moitas outras cousas que eu non quixera, pero bueno, e o corso que colle a sociedade.

Sempre me gustaron os fieiros que fai o mar, igual "gustaron" non e a palabra mais correcta, pero si que é a autoestrada por onde o mar move una parte do seu contido de superficie. E quero sair nun fieiro, imaxinades que experiencia, vai de todo.

Despois de esta intro, tratarei de ir o caso que non e outro de que poucas veces saín pola porta Norte de Salvora e sempre que paso impresioname.

Este ano vindo do Encontro, do noso Encontro, caia a tarde o sol poñiase rumbo America e a "Fe en Deus" perdíase no mar rumbo a súa Povoa. E claro o menos que podía pasar era atoparnos coas pedra máxicas, exercitos, animais, cabaleiros inanimados, eses seres da mitoloxía arousán que descansan petrificados mirando por nos.

Eu non sei os seus nomes pero a verade e que ben podería darlle nome pois moitos de eles teñen personalidade para levalo por boca de cada un que os ve. Deixovos unas fotos para que disfrutedes como eu o fixen. Agora que o outono amenaza con levarnos o sol, co viño xa maduro.

Por certo si teñen nome decideo.

 
 
 

 

 

 

 

 

 O de non saber como vai o do pothochop

 

Rua

Si premedes enrriba podedes velas mais grandes.

Saúde

XI ENCONTRO DE EMBARCACIÓNS TRADICIONAIS DE GALICIA

Xa pasou outro Encontro, o XI, nin mais nin menos e a pesar de todo e de algún, coa mesma capacidade de xenerar emocións e novos adeptos.
Este de O Freixo-Outes, non foi un mais, e non é retorica, poido ser meior ou de aquel outro xeito con respecto as anteriores edicións. Pero non é un mais, porque os que levamos asitindo cada dous anos, dende hai uns cantos e vivindo -de perto en algunas ocasións- o que é cada Encontro, deixanos una serie de "reflexións".

Certamente o Encontro foi fermoso, O Freixo xuntaba unas condicións que facia de xusticia a celebración de un Encontro, agora debería decir: "Encontro con arrecendo a madeira, brea, calafate ... golpe de martelo, ris-ras de serra", pero moderareime :-).

Seguindo: O Freixo, reúne condicións, baseadas, na súa fonda cultura marítima, na material e na inmaterial, e na súa fermosura paisaxistica, onde os pantaláns non se "comeron" todo o litoral, a verdade e que son moi comodos, pero comense toda a beiramar, algún día debería ver de armonizar pantalán e patrimonio. Igual poden vivir xuntos ou perto e ninguén sairía perxudicado.

As persóas. Tamén me gustou ver que "os vellos" nunca morren e dan alma a cada xuntanza e os novos, cada vez son mais descoñecidos e decir, son mais. Será que o fenómeno, evoluciona, muda caras, pero segue a espallar o espirito.

Para mais de un e en mais de un lugar, o Encontro, e esa data a marcar cada dous anos, ainda que coste, pero a cita cos amigos non se esquence.

Os barcos, Aquí a evolución e fortísima, mudou por completo o paisaxe do Encontro. Alguén se decatou a o "Joritas" non estivo , ou que faltou a "Rabandeira", falamos de barcos de moita eslora, para nos. E ainda non arbolaron o "Avelino Manuel" e "Komaira". E faltou o Hidria..

 

Pero mollaronse o "Coruxo", "Cortegada", "Rei do Mar", "RH 1"da Abelleira o "Vieta" .... a dorna de Lajareu. O que en Carril-Vilaxoan (ou Vilaxoan-Carril) foi un aviso, no Freixo foi un feito consumado.



Estamos na nova fornada. Esto supón que debeu ser o Encontro con menos dornas o que asistín, elas, as que sempre dan alegría e dinamizan, supoñendo un xeito de facer Encontro o que debemos estar sempre agradecidos, pois con elas moveronse moitos esforzos, moitas persóas, ano tras ano.
Esto ven suponer, que o numero, como tal, que cuantifica e sirve para entonar estatisticas, di que oubo menos barcos, pero así o número aillado, non di que barcos ni o esforzó que a nivel asociativo supón manter estos barcos (coa que chove). Ahí ben o outro grande éxito, os pequenos barcos, non morreron, están nas asociación ou a nivel individual e xurde o "esforzo asociativo de gran eslora", manter estos barcos require dous factores, xente, persóas, man de obra e solvencia económica. Os "benevoles" non fallan.

En terra, igual non foi tan espectacular como outros, ahí e onde se nota mais o tema de apoios económicos, pero estivo ben, digno moi digno, onde o saber facer da FGCMF e os seus achegados, pon man e mantén o listón.

Agora a min quédame una dubida, o problema do Encontro ven pola via económica ou pola das infraestructuras?, como se lle da cabida a esta flota nuns portos "pantalanizados" e de uso regulado? (lembremos Muros). Por eso, como deben evolucionar?.

.... De que me estou esquencendo ....... 

 

 

 

 

 

 

 
 


 
Estamos ?, e mais outros mais.

REFLEXION NOSTALXICA

Hai tempo que este espacio non ten actividade, ningunha, sirveme como base para ir e vir por todos aqueles que si tendes actividade, hai un titulo musical de que "non sei quen matoua a estrela de non sei que", (preciso, preciso, xa o sei). Pois eso que o do Feisbuk matou un moito os blogues. Senon fixadevos en cantos manteñen a actividade .... unha pena. Co bonito que era, esa descripción pausada de sensacións, vivencias, ocurrencias e outras esencias ... Mirando un blogue moi activo, vin unha foto que non podía ser de outro MAIS QUE MIÑA (a miña propiedade intelestual :))) ), efectivamente así era, era miña. E decir de todos os meus amigos. Teño claro que o que escribe no blogue non é meu amigo, e xa van varias fotos que me pilla e nunca cita a procedencia o cal hasta casi me da igual. Pero hoxe teño que agradecerlle que me fixo remontarme en todos esos anos vendo entradas de blogue (para ver de onde ma "roubara"), do meu, das miñas sensacións, ocurrencias ..... e todo eso, que antes TODOS NOS, NOS CONTABAMOS. das fotos curiosas das que sempre vos ofrecín ou pensando que eran fermosas e quería compartilas con vos, estoume acordando de Marta, Marta enseñame (nos) cousas fermosisimas dende o seu FB, de xeito telegramatico (existe esta palabra?).

A verdade e que non quería facer un artigo de opinión. Pero si RECORDARVOS.

 

E ver si esta mala nube nos deixa tempo nos miolos para adicarlle unhas fotos, unhas sensacións ou calquera cousa para os amigo.

Así que "non amigo rouba fotos sin decir de quen son" GRACIAS, por facerme recordar unhas historias moi bonitas de estos ultimos anos. E agora que foto vos poño??? menudo problema...

 

 

Ons, que este ano vin moito, mais que nunca, pois mirabame pescar as fins de semán e o bombo de Dorna, que sempre chama a alegría a festa. Porcerto, o día 01 de decembro foi a cea de Dorna, antes da FGCMF. e FALTOU MOITA XENTE, demasiada e non pode ser.

 

Estou pensandoque esto non o vai a ver ninguén, pero bueno os que pasedes por aquí bos seredes.

 

Nadal 2011

PABLO CARRERA

Coñecín a Pablo cando, xunto con outros, andabamos a argallar o Encontro de Cambados, e ali ibamos a trair un monte de Museos, que viñeron, encheron un grande espacio, probablemente o mais grande de calquera Encontro.

Xa sabía de él que estivera montando e movendo na Illa de Arousa dous anos antes, pero non sabía mais.

Logo veu un periodo intenso onde a FGCMF moviase o toque de acontecemento, Brest, pre-Brest, Ardentías, Ferrol .... e calquera cousa que polo medio se puxera.

A miña principal anecdota con Pablo, foi unha de esas veces (a 1ª) que me tocou falar en publico en Portugal, ala por Lanhelas, corría o ano 2.005 e tocaba anunciar o Encontro, eu levaba a lección ben aprendida, colaboran ..... consellería, consellería, .... e ainda que non tiña moito auditorio e era amigo, esquencinme de nomear o Museo (os nervios), Pablo estaba alí, e non poiden menos que pedirlle perdón, foi unha das veces que mais perdoado me sentín, de verdade creinmo, despois viñeron moitas xornadas onde o Museo sempre estivo para votar unha man, ata o punto que a experiencia, criterio e traballo do seu director foron sempre pezas fundamentais nos acontecementos mais importantes no eido do movemento asociativo da Cultura Maritima.

E porcerto este comentario non leva fotos porque creo que non teño ningunha de él, e porque si quixera poñelas tería que encher esto de fotos onde estaba a súa pegada e son moitas.

PEDRAS NEGRAS, COMBARRO E TITO SILVA

Cronicas con retraso.

Ainda que as entradas non foran moitas a actividade no mar permaneceu, non todo o que un quixera, para min, pero bueno ahí está.
Teño unhas cronicas, escritas, pendentes de publicar por mor de inserir as foros e imos ver de darlle un repaso por orden.

BARCOS CLASICOS EN PEDRAS NEGRAS. 20 Agosto de 2.011.

Xa van unha cuantas edicións e a cita parece consolidarse, e decir, armadores e asociacións toman nota da data e o Club Nautico de Pedras Negras e os Amigos da Dorna Meca contan con unha boa participación. Onde os barcos clasicos mesturanse cos tradicionais e así poden verse estampas tan fermosas como o Novo Sofía a carón de un Tofinou (Arosa III) ou de un 6M (Acacia), que non mide 6 metro,s senón algo mais. O premio en estas reunións non é o mais importante, pero desenvolvese unha regata, que este ano consisteu no que se dá en chamar unha "jincana", coller nunha boia as posicións na carta de onde están as outras boias que conforman o percorrido, está ben, engadelle emoción, o que pasa que agora que todo mundo leva GPS, pois ....

Como decía dende o espectacular "Industrial-Manuyael" hasta a "Fuxe" ou a "Laxe de Boibas", pasando polo "Miña Meniña", "Cassandra" ..... "Sara O". Todo un mundo de tipoloxias.

A mañán escomezou sen vento, ninghun vento, tan pouco, que para movernos tiñamos que encender o motor e mesmo soplar. Aboiados polo mar agardamos hasta a hora de facer algo, e así en procesión dende o peirao de Pedras Negras, fomos ata a Lanzada a coller o sobreciño da "jincana", logo do paseo unha leve brisa escomezou a mover as velas, os mais pesados pois .... mais dificimente avanzaban e ahí os mais lixeiros, como o "Acacia" (6m) ou o "Arousa III" (Tofinou) ... foronse, pois son de regata. Os demais como podíamos ibamos poñendolle cara as marcas de boia, o remate cando o que mais ou o que menos xa fixera dúas boias (de tres) o vento foise esvaecendo e o mar de fondo impedía que o pouco que había traballara en condicións, así que os motores fixeron o seu traballo e unha boa parte da flota rematou como escomezou, a motor. Tamén oubo un concurso de fotografía e premios por categorías, ... epoca, clasicos ... esto facía que o Novo Sofía competira co Industrial e os dous contra o Acacia, bueno, quen gañe e o de menos, ninguén se queixou, é somentes unha anecdota. O mais importante e a bonita xornada de navegación que tivemos, e as fermosas liñas de embarcación das que poidemos disfrutar, ainda que o vento fora escaso.

XUNTANZA DE COMBARRO 26/27 e 28 de Agosto.

Como sempre un exito, a amabilidade das xentes de Reiboa e a excelente organización, fan de esta xuntanza un lugar idoneo para vernos todos as caras, os da Ría de Vigo da de Pontevedra e da Arousa, todos acudimos a Combarro tradicionalmente, esto fai que a cita de Combarro teña un excelente nivel de participación en número e calidade de tipoloxías, que nos últimos anos se especializa mais nos "grandes barcos", pois para os de afora e mais doado achegarse, sen que deixen de asistir os pequenos, así da Arousa baixaron galeóns, dornas de todo tipo: de tope, de escarba e "transoceanicas". De Vigo: dornas, botes, gamelas e galeóns e outro tanto da de Pontevedra, é decir unha excelente e variada participación. Adornada con gaitas e paderetas, e músicos que chegan dende a mesma Bretaña. A gaita Bretona poñía son a saida e a arribada, todo un luxo que estos amigos bretóns nos deparan, igual que os algareiros da ACD. Dorna e estos daslle un garabullo ou un "ai que me dis" e xa a teñen montada, aparecen gorxas, panderetas gaitas e ... e a facer música, sen palabras, ou como dirián eles "paaala pala pala palabras amorooosas ...." que van os catro ventos.

Regatas de remo e vela, onde se impuxo un patrón de Cuntis, P. Campos, patroneando o galeón de Sanxenxo, así engade a "Regata da Pamplina" o seu palmarés, xa pode ir presumindo.
Na de remos a embarcación de Portonovo "Habana" impuxo a súa lei de tecnica e musculo, magóa para os mecos da "Faisca" que tiveron avería no ultimo arreón e mesmo case son superados pola "Bicoca" (porque se chama así esta dorna? ehhh!!!).

E por suposto escenario e actuacións en vivo para todolos gustos.

MEMORIAL TITO SILVA, Cambados.

E unha das últimas dos barcos grandes e o Memorial Tito Silva, xa temos falado do personaxe, así que falaremos da excelente tarde de navegación que nos deparou esta convocatoria, 10 de setembro de 2011, día da Valvanera, ou o que é o mesmo a Festa de Sto. Tomé onde Cambados respira mar (peixe, alquitrán ....) por todolos costados. Alguén dixo alghún día que Colon lle puxo St. Tomé o S.T. de America, porque este coñecía o noso S.T. e ambolos dous se semellan moito na súa posición e forma diante do mar. Dixo un historiador.

Pola mañán temiamos por ela pois o forte vento e climatoloxía irregular facían que tiveramos os nosos medos, o WGurú non predecía nada bon, pero ... pouco a pouco foi descubrindo e o vento quedarse nun forza 3,5 ou 4 que daba un navegar para os barcos asistentes moi agradable, pois movianse con soltura.

Esta cita de seguir así, convertirase en obrigada para os barcos grandes da Arousa, a eles vai enfocada ainda que a convocatoria e aberta, pero sempre se espera a presenza dos barcos do Grove, Illa, Vilanova ... e o propio Cambados, onde a "Jorita" e a "Airexa" pasan a ser anfitrionas pois Tito foi "alma mater" e fonte de inspiración de elas. Tamén se esparaba o "Cortegada" pero non poido ser, outro ano, e outro ano poderemos ver esa poderosa flota de galeóns que esta a xurdir.

Como decía tarde soleada con un vento de forza "4" +/- que fixo que todos disfrutaramos, acudiron os que poideron e como non é unha regata (bueno as veces ....) o ir e vir dende a baliza do "Orido" hasta o peirao vello de Cambados deixaba un fermoso espectaculo de lucimento. O remate na nave de exposicións da Fabrica de Peña un pincho e cada un para o seu porto. Excelente xornada de convivencia que deixa un ano mais bon sabor de boca e anima a voltar.

Boa viaxe Moncho

Non é doado escribir estas liñas, este lugar tampouco se caracteriza por este tipo de historias, pero pareceme xusto facelo hoxe.

Coñecín a Moncho unha tarde onde os elementos aliaranse para que todo saira mal. Cargabamos para ir a Cadaques, no verán do 2.006, era a primeira xuntanza que facían os da Federación Catalana e despois do desembarco que eles fixeran para Cambados 2.005, era o menos que podíamos facer. Once pequenas embarcacións, por vez primeira viaxaban en duas alturas. Primeiro averíase a grua da Confraría, os veciños do varadero prestannos a súa, logo con un forte vento a carga non e doada, o vento dificulta moito, un servidor, responsable da valiosa carga, precisa rematar esa tarde, pois o día seguinte ten que partir para Barcelona ... As oito un dos choferes de Gefco, dinos que eles remataron a súa xornada laboral. Non pode ser!!!, espera que falo co jefe dixome un de eles ... e falou o xefe recoñeceulle o seu dereito o descanso, paraban. Pero non, Moncho e Juan non pararon -mais adiante dixeronme: que como iban a parar co interés e entusiamo que nos lle poñíamos ... E cargaron hasta a noite e pola mañan seguinte tamén. E cando partin os barcos abaneaban enrriba dos andamios que metía medo. Moncho miroume e dixome, vaite Fernando tranquilo, que esto e cousa miña. Foi a primeira vez que votei sen comer e casi sen dormir por mor dos barcos, hasta que Moncho e Juan os deixearon en Cadaques o lado da casa de Dalí. Todo ben Fernando foron as súas palabras.

Pasou todo o fin de semán traballando co ferreiro de Cadaques nos andamios de transporte, reforzandoos, para que a volta fora mais segura. Hoxe están tal como él os deixou. Él somentes era o chofer de Gefco, perdón, de Barreira, natural do Carballiño, afeczoado os cars, onde me contaba comía os bocatas co pai de Fernando Alonso e este era un neno que alí enrredaba.

Logo cando tocou ir Encontro Marengo, tivemolo moi claro Moncho ou Juan, demandamos, soio veu Moncho e ali meteu o seu trailer cargado cos nosos barcos ata a mesma praia, de onde saeu coa súa pericia profesional. Como un mais como un de nos.

No 2.007 tiñamos que ir a Brest, 25 embarcacións, 10 trailers ... e como non Moncho e Juan e os amigos que eles "reclutaron", esto non é doado nunha empresa como Gefco que subcontrata con Barreira, non é doado pero acadamolo. Outra vez amosaron o seu cariño e a súa xenerosidade, cargaron e descargaron como si foran membros da FGCMF. outra vez a nosa gratitude, foron convidados a vir a cea da Escola, da FGCMF. E polo Nadal, sempre o seu recordo. Moncho "Jarama" como decía no seu vehículo.

Grazas Moncho pola túa forma de ser, polo teu interés e esforzo xeneroso.

Boa viaxe.

II Memorial Tito Silva

Despois do exito do I Memorial, onde o pasamos moi ben, repitese a experiencia e o vindeiro sabado 10 de setembro de 2011, as 4 da tarde, teremos o II Memorial homenaxe a Tito. No peirao de Cambados-S. Tome. O ano pasado, aquí adicamoslle unha entrada en "setembro 2.010", ahí podedes ver quen era Tito.

Sabedes que vai mais ben enfocado os embarcacións tradicionais "grandes" pero todo mundo será benvido, según me dín.

O evento coincide coas festa da Valbanera, tradicionais de S. Tome o mais mariñeiro de de Cambados.

XX... REGATA DO BAO -TXAMATELARRI

A mañán pasaba dubidosa, unha barra de bretema amenazaba o contorno da Arousa. A organización decideu non arriscar e a Regata do Bao no 2011 non pasaría por debaixo da Ponte. Co cal dende a praia da Canteira ou o que e decir dende a Escola, podía verse perfectamente. E mais de un ou unha (interprestese sempre así) suspirou, pois non tería correntadas traidoras.

Oubo sorte e o que suscribe poido asistir como participante activo nesta XXIII edición, xa van unhas cuantas. Así que, a versión ven dende o mar e dende a clasificación que nos deixaba ver o que acontecía por adiante e por atrás.

As regatas sempre poñen nerviosos a mais de un, eu debo recoñecer que casi non son quen de comer (a que resulta increible ?!), pois sí, está claro que si fora a mais regatas a miña liña de flotación o meior era outra. Bueno como decía, hai xente que se pon nerviosa e cando estás esperando unha saida, no mar non se nota, pero en terra, ten mais manifestacións, mais si cabe, porque tes que levar os aparellos á carreira na man, e claro, como é o meior xeito?.

Despois hai tamén outra versión a dos que prefieren ver a cronica da saida en directo (a esas apuntamonos uns cuantos), pero é inevitable, cando ves correr o veciño, ti tamén corres. Logo o falado ... ti vas o temón eu vou amurar, a vela a vela, que non está ben a relinga!!!, que non é tan doao oesss!!.

Bueno pois desta vez a regata foi como sempre ... na saida e gañou un dos de sempre, ainda que cada vez ese posto está mais aberto. Non estivo a "Necora" nin a "Carminha" e a tripulación da "Jalerna" saeu na "Josefa" e Belén de Caldas non foi na "Senra" senon que foi na "Freixana-Ortelinda" e por certo a "Fungona" formou coa súa tripulación mais tradicional, con Araceli e Fernando. E votamos de menos que non viñera ninguén de Ribeira, sempre bos competidores.

Por certo tamén os meus parabens os servicios de imaxen do "blogue do lado". Ah!! e tamén viñeron Luis da Fonte e Monica, problamente o meior fotografo do Bao. De él son as fotos que lucimos aqui hoxe.

Como decía, nervios na saida. Uns falan de mais e outros non falan nada, tamén están os que non teñen nervios, que non sei que fan !!! :) co emocionante que é ter nervios.

Como a marea ainda viña subindo al dornas non marchaban da praia, por eso a tan tipica imaxe do persoal -preparado- esperando o toque de saída e que ten que baixar da mallante para poñer a dorna ben, de esta vez non se dou, o que se se dou foi o de "estes estaban meior para sair pois a boia ... o vento ..." Pois si, claramente a boia estaba para o Leste e os que estaban mais próximos a Ponte podían ten ventaxa, pero ... estamos a na Regata do Bao a XXIII e nada era novo.

Así as cousas, con puntualidade ( a de sempre) douse a saída. Co arreboar das bandeiras todos, ou casi todos, a correr para tratar de armar o mais rapido posible.

O percorrido era doado, unha empopada, un largo e unha bolina pechada que poñía a emoción, dúas voltas. (bueno oubo quen dous tres pois dixo que él iba a reghata dos maiores e gañou entrando en solitario). Polo dito foi rapida, moi rapida, un ventiño sen complicacións, que nunca chegou a molestar, por nada (moi educado él). Bueno agás na saida, non sei si polo efecto contaxio "mira o que está a facer aquel" ou porque na popa rolaba por refachos o que fixo que a maioría das dornas sairan coa vela por estribor, para ter que cambiala a babor, quen antes o fixo adiantou traballo e gañou velocidade, pois os de estribor pelexaban por manter a vela correctamente. No video "Regata do Bao 2011" que está en "yotube" recollese esta circunstancia moi ben. Un servidor, demorou de mais en facer o cambio e eso en estos tempos pagase en postos o remate, pero bueno, "onde irás boi que non ares" dixeronme un día.

De saída, en esa popa que enganou a moitos, xa practicamente se decideu a regata, a saída da Pereka ou a Xarandeira foron moi rapidas, pronto Dorado e Chica nos ensinaron a todos a popa e soio a Xarandeira con Santi e Pimón e Cariñosa lle seguían o ritmo (eso viamos os de atrás). A trás mais pegados o pasar pola primeira boia: Josefa, Mimela, Caracola, Fuxe, Maristela, .... Uns caerían outros subirían clarexando a liña de embarcacións que remontaban esta boia do Leste para ir cara o Norte rumbo ( + - ) Cabodeiro, antes do poligono de bateas, esas convidadas mudas que tanto falan nunha regata. En ese rumbo a popa transformabase nun largo, non moi aberto que facía que as embarcacións colleran velocidade e facíase "a toda pastilla" logo rumbo o Sur, cara a Escola, a situación das boias provocaba unha bolina que decidía, quen meior bolinara ou tomara o cambio na boia do Cabodeiro gañaba postos. Así as dornas arriscando chegaban ata as pedras e miraban as correas ronzando o temón, non se sabe que ninguén fixera canteira (agás a Semparada que nun lance de mala sorte tivo unha saida de pau e ... estaban por decilo finamente, "amolados", sempre e unha magoa que se dañen as dornas). Como decía -a bolina "ceñir" din por ahí adiante- ese rumbo onde a maxia dos patróns e as cualidades das embarcacións tanto decide. Parabens a "A Rona" Meca, vinlle facer un bordo impresionante, bolinou como ninguén e de unha tirada colocouse entre os primeiros, para logo manterse. Como en todalas regatas os duelos particulares mantiñanse e poñían a emoción o longo do pelotón dorneiro.
Mencionar tamén a Zenaida que supo manterse e confirmar ese momento que está a vivir e a manten o "to ten". E a Favorita que saeu ben e aguantou moi ben. E os compañeiros da dorna sen nome de Vilanova, que hasta o final andiveron mnoi ben.
A primeira volta sucedeulle a segunda o percorrido doado e así todos disfrutamos de unha excelente tarde de regata.
Entraron por este orde: Pereka, Xarandeira, Josefa, Cariñosa, A Rona, Caracola, Zenaida, Favorita, Fuxe, Bazarra ..... hasta 34.
Os trofeos outra vez moi bonitos, feitos por xente da casa, autenticos artistas, non oubo camisetas, eso si armonia e "bo rollo" un monte, si este fora vento, ali non paraba ninguén.

Por certo alghuen dixo "txamatelarri" e outro dixo que??!!

Fotos: Luis Da Fonte.

X ENCONTRO CARRIL.

Veras Cortegada, por Norte, Sur .... acompañada. Veras velas e velas !!


Barcos e barcos !! E remos e remeiros !!

X ENCONTRO DE EMBARCACIÓNS TRADICIONAIS DE GALICIA.

Que pouco me gusta que o ENCONTRO lle chamen "encontros", os encontros serán o conxunto de citas bianuales, ou os multiples e variados encontros de persóas (animais -agora hai que decilo asi :) ou cousas) en cada día que dura o evento. Pero bueno tampouco pasa nada, sucede que agora veño de ver o escrito por alguén que igual non está posto no tema ou recien chegado e .... (o sinto non o poiden evitar), tamén sei que é unha "parvada".

Agora vai !!!.
Cada dous anos agardamos esta cita con moita ilusión, porque non todolos días a festa e tan grande e diría tan extensa, e digo extensa porque trascende as embarcacións os obradoiros as músicas e a gastronomia para, sobre todo, dende o meu punto de vista achegarse as persóas, a ver e palpar os que de aquí e ala veñen, nun clima de absoluta amizade, onde tamén aproveitamos para gabarnos das nosas embarcacións ou admirar as dos outros. Ou ver o progreso do redito "promoción, divulgación e socialización do patrimonio maritimo e fluvial".

Por certo, votei de menos a xentiña do fluvial, que tan ben nos tiñan acostumados (esperemos que lles pase pronto a treboada).

Podería decir que este foi un Encontro moi ferrolan, moi de nachos, pois tiñamos moita "media construcción" e un inevitable seguimento por parte dos amantes dos galos do pais. Secundino acaparou cronicas e portadas. A prensa e así de lúcida, pero bueno, foi a anecdota principal. Chamabase Secundino, galo de Mos, criado nun poleiro de Ferrol e que por causas non aclaradas disque finou en Carril onde os seus resto descansan na Ría, o carón dos birbirichos e ameixas que lle tocarán cunchas e faranlle o transito mais ledo.

E cando digo que casi parecía do Ferrol, diciao tamén, polas embarcacións .... , pola estrea do "Bote de Pao", que fermosura, que forte, que liñas!!!. Parabens "tio".

E tamén o decía porque foi este Encontro onde moitas embarcacións se presentaron a medio construir ou medio arbolar ou sen arbolar, este era o resultado de dous (20) anos de traballo e crecemento. Vamos a "media construcción" ou medio construidos, viñeron algúns e outros están, todos eles galeóns.

Alguén me dixo (que me perdoe, non me lembro quen foi) "acordaste cando a Jatinha era a dorna mais grande?" Como non me vou lembrar!! , ala polo 2001 as estrelas eran: Luisa, Meca, Nova Marina, Jatinha e Joritas (creo que non esquenzo a ninguén) (bueno a lancha pobeira "Fe em Deus"), erán os "barcos grandes" no 2.003, estabamos pendentes si viñan os do RCN de Sanjenjo, que viñeron, e a Rabandeira que se manifestou como unha excelente velera. E hoxe preguntome: alguén se acordou dos galeóns de Sanxenxo? ou de que a Nova Jorita chegou a tarde do sabado?. Non !!!, ninguén se para xa en quen veu, porque veñen moitos e variados e de moitas partes. Os vascos ... (xa lles chamamos polo nome) que van a mais, os cataláns ou os cartaxeneros que non nos deixan de visitar dende Cambados.

Sí nos decatamos que os da "Fe em Deus" non estiveron, porque están a preparar a súa festa de aniversario e están cargados de actividades, non poideron -magoa. De estos sempre lembrarei a súa presenza (non presenza en Ferrol) cando nos emocionaron no recordo de Manoel Lopes e porque non poideron chegar o quedar averiados en Fisterra.

Xa perdín o fio, ..... decía que moitas medias construccións, e novas !. Rei do Mar, RH 1 e "Illa de Cortegada", "Reiboa", "Bote de Pao", .... Avelino Manuel, Komaira, non son barcos pequenos, todos supoñen un esforzo importante dos colectivos da FGCMF. Esa é a saude do movemento.

Por eso non estou de acordo en chamarlle o "Encontro da resistencia" de que resistencia estamos a falar?. Creo que sería mais xusto chamarlle "o noso Encontro" pois foi tan noso -non tan público- como cando se escomezaba (si hasta tocaron os Viñalar Fantastic Band !!! -non se oian dende Cambados).

Foi noso porque como sempre: trouxemos nos (todos) as embarcacións, fomos todos alí e a xentiña de afora, veu a chamada da festa.

Que non viñeron grandes grupos musicais? bueno, ouberame gustado escoitar de novo, con nos, a Treixadura.

Que non oubo camisetas? (poideron terse feito de pago -xa sabemos que había moito traballo).

Que faltou a comunicación e que algún medio, ainda enrriba torpedeou? unha magoa. A "promoción e divulgación" foi menor e o compoñente economico para a vila que o acolle pois ... Que os voluntarios de Carril (especialmente) e Vilaxoan tiveron que multiplicarse? si!.

Porque os fachos do Concello non encendían? bueno, son así eles, que teñan sorte a lle alumeen e non den mais tropezos en ningún lado.

Eu paseino moi ben, cos amigos, debo recoñecer, que maIs cos que veñen de lonxe, pois os outros que me perdoen, xa os vexo mais. Tamén naveguei, non na "Fungona" que estará botando contra min na praia do Bao, pero é que a data do Encontro non me dou para mais.

Oubo xuntanza de bloguers , expontanea, porque ali nos vimos o carón dunha mesa, Mar, Joan, José Eugenio e Jorge, tamén saúdamos a "Banderas" e os outros nosos, pola rede maiarán cronicas e fotos que como esta vos darán a súa visión do Encontro. E promocionaran, espallandoa, a nosa -de todos- Cultura. O que non quixo facer a "administración".

Por certo, onte cando fun ver o "loro" "Espadeiro", que os de Cambados levamos o Encontro por ser unha tipología moi nosa -de S. Tomé. Dixeronme, que estas noites cando a lua se vence, por entre os loureiros e as varas dos viveiros de Carril, escoitase un kikirikiiiiiiiii!!!!!.

Os feisbuk, estan cheos de fotos e fotos.