IX DO ALBARIÑO

Despois do Bao chega o Albariño, parece que foi onte e xa van IX ala. O 9 de agosto chegaballe o turno a regata de Cambados.

En primer lugar xa que quede claro que o que escribe é un dos que cada ano cubre o expediente de organizala, polo tanto agás os datos estrictamente adicados o deporte os outros están marcados por un sesgo, que tratarei que sexa o menor, en último caso sempre será a miña visión.

Despois de esto, escomezaremos decindo que esta regata non é a priori a meior en nada, pois o principal e un bo campo de regata e Cambados está moi limitado, por eso determinalo nas augas que temos as veces resulta dificil pero é o que temos. Tampoco é a que mais xente ven, para eso están as la Escola. Cando era polas mañáns tiñamos festa pero agora que é pola tarde nin eso. Agora sí e a única que ofrece trofeos únicos e premios de mantemento e engorde, e ademais gustanos pasalo ben -como a todos.

Este ano non estaba previsto nin moito nin pouco vento, pagarase o xusto, pero si o suficiente para andar ben, por eso plantexamos unha regata longa, logo a realidade fixonos variar sobre a marcha e co permiso dos interesados acortamos o percorrido, o cal resultou un acerto, ainda que sempre nos quedará a incognita de que si a "Necora" pillaría a "Cariñosa" que o final remataron 2ª e 1ª. O interés a nivel deportivo estaba en ver cal de estas dúas dornas acadaría meior posto , pois eso podería decidir o Trofeo Galicia, no que se daba un empate técnico.

Así as 16,20, casi puntuais demos a saida, unhas 32 dornas xuntamonos, o vento estaba do Oeste así que plantexamos de saida unha bolina para ir hasta a baliza do Orido, bolina dura, onde os participantes teñen duas opcións bolinar rumbo a Illa de Arousa ou percorrer o Serrido cara a Toxa, sempre está ahí o dilema, ainda que haberá quen vaia en rumbos cortos tentando o camiño mais corto, neste pais hai de todo.

Casí todo o mundo se foi cara a Illa, a priori nun rumbo moi longo, pero tivo os seus froitos, o pasar pola baliza do Orido para coller o "largo" que os levaba a Batea de Vixiancia do Bao, perto da Ponte da Illa, os primeiros foron os que colleron esta opción, "Cariñosa" "A Rona" "Fuxe" "Necora", dous do Grobe o dous da Illa, esa iba a ser a loita, ben sabemos que un erro pagase con postos o remate. Ata a batea poidemos comprobar que o percorrido era longo -para o vento que facía- e cumpria eliminar o segundo paso por este punto. por ali pasaron 1º Cariñosa, 2º A Rona, 3º Fuxe, 4º Necora e 5º Xarandeira, ata Cambados nun largo acercaronse as posicións, Rona-Fuxe-Necora nun aire cando viraban por S. Tome, detrás da Cariñosa estaba a Necora e a decir verdade comendolle distancia, logo a Fuxe coa Rona e logo a Xarandeira, a última bolina e empopada decidirían os postos: cariñosa, Necora e Fuxe, logo Rona e Xarandeira a partir de ahí o rosario dos restantes e as pelexas particulares, suliñar duas regatas, a que fixeron a Maristela e a Zenaida, que acadaron unha excelente clasificación entre o 10 primeiros.

Por certo o 3º a Fuxe con Parada pai e fillo, teñenlle collida a medida, sempre fan un bon posto.

A última foto: adiviñade de que quedaron, si, eses que están tan contentos.

Viñeron dornas dende a Illa, o Grobe, Ribeira, Vilanova, Portonovo e como non Cambados.

Esperemos chegar a vindeira edición a "equis".

A entrega de premios foi na Cultural de Cambados ali oubo viño para uns e xamóns para menos, para todos a merendiña.

Excelente o animo de todos é bonito atoparse cada fin de semán pasandoo ben, a seguinte "Pedras Negras".

As fotos de mar son do albúm de Olga, en Picasa. As outras da organización.

DE REGATAS

Primeiro foi a do Bao e logo a do Albariño o venres 15 a de San Vicente, e a "vidilla" e logo "Calmoseira" en Cambados e Vilaxoan o mesmo tempo Xuntanzas, Bueu, Combarro ....

Escomezamos pola do Bao:

Falar de esta regata e falar da mais bonita de todalas Regatas, por moitos motivos, porque é na Escola (na de todos), todo o mundo se axuda a baixar as dornas (como sempre) e a colocalas, estamos en terra falando cos amigos na previa a saída, porque é unha veterana, porque ven moita xente e sobre todo porque se sae dende terra, si nunha carreira, os mariñeiros coa vela na man corren ata a embarcación e ali a toda velocidade arman pau, temón e vela e coa mesma a buscala boia.

Realmente e emocionante e fermoso, o son do bocinazo a estampida mallante abaixo e algo digno de ver, alguns nunca seremos os primeiros en armar ... pero que nos quiten o bailado. Case sempre a regata do bao era unha regata de velocidade, un triangulo e a correr, si cadraba vento norte faise polo Sur da Ponte si cadra Sur ou "un ventiño" faise polo Norte da Ponte, diante da Escola.

Este ano non foi así a organización decideu darlle vistosidade a regata facendo dela outro espectaculo no mar, pois as dornas debían cruzar a Ponte para dirixirse a perto da praia do Sur e ali diante virar para voltar a Escola onde ainda quedaba un triangulo, o vento foi ideal, fresco sin molestar o xusto para ter que facer un pouquiño de banda, pero sin despeinarse.

Gañaron os da "Pereka" que cando aparecen e para deixarse ver, detrás de eles a "Cariñosa" que xa gañou na volta a Illa e na Fasquía, unha boa tempada a que están a facer o Checo mais Victor, logo a "Xarandeira" que tamén están ben e a "Fuxe" que sempre está ahí e por atrás un pouco a sorpresa, a verdade e que esperabamos que a "Necora" estivera un pouco mais adiante pero non foi así e isto costoulle puntos para o "Trofeo Galicia", con un rival directo a "Cariñosa".

O remate como sempre o impresionante recordo que nos deixa esta regata e as gañas no corpo para o Albariño en Cambados alí rematará o trofeo Galicia .... "Cariñosa" ou "Necora", pero non remata a tempada e aquí todalas regatas teñen valor.

E esta e a secuencia de saída dunha regata do Bao, As fotos que emprego son en moitos casos de un amigo de Oporto chamado Luis da Fonte, este é un de esos casos. E que Luis e moi bon co ollo, unha magoa que agora sexa navegante e participe nas Regatas, acabouse o fotografo, pero bueno esperemos que Monica a súa moza recolla a testemuña.
Podíades ver antes o ambiente previo, charlamos, imos chegando ata que estamos todos, porque neso as organizacións sempre teñen a deferencia de agardar un poquiño, si se pode a que chegue todo o mundo que se sabe que vai vir.

Logo a "tensión" da espera dos 10 minutos ..... 5 min .....

E ahí a vai, e a saida, todo o mundo vela en man cara a súa dorna ... un espectaculo.

Rapidamente, cada tripulante ten a claro o seu traballo e a rapidez e a clave para unha boa saída.

Rapido e ben.

Mentras uns ainda buscan a agulla do timón outros xa levan a vela o pau, os primeiros votan a andar.

Outros baten entre eles, pois as dornas están no mar, moitas sin timón e non se gardan coidado, bater unha contra outra con mais de cuarenta dornas e normal.

Esta é a saida donde dornas da Illa, O Grobe, Ribeira, Cambados, Vilanova, Cangas, Aldán, Portonovo ... e todo aquel que queira, xuntanse ano trás ano para deleite de todos.

E como decía un veterano regatista, o caso non e sair sair rapido senon sair ben, referíndose a esta regata.

Lembro que a primeira vez que fun, coa miña recién pintada (como case sempre) "Fungona" e tamén como case sempre sen afinar nada e con un mais novato que eu (que xa era decir), fixemos a primeira volta feitos uns desastres, co timón fora da agulla suxeto polo fiel, coa vela con unha volta e nin sei como non demos "cu arriba", rematou coa presencia de Uxío que se decatou dos apuros que estaba a pasar, embarcou e poidemos disfrutar dunha navegación agradable e sin sobresaltos.

BREST UNHA MIRADA

Bueno por donde queredes empezar?










Barcos e mais Barcos, moitos fermosos, outros fermosisismos e non poido ocultar a miña debilidade polas embarcacións tradicionais (en adiante ET.).




Os brestois, teñen moi ben organizado o montaxe, o centro: Galicia, Croacia, Noruega, goletas ... e ET,s. Polos costados Vietnan, Madagascar os exoticos e para que non perdan, colocanlle os grandes veleiros, esta é unha perspectiva da subida do río, pola beira do Museo, que son as murallas que podedes ver.

Quen non ten debilidade polos mascaróns, .... a pena foi que o non ter moito tempo, tiña que correr para poder votar unha ollada a casi todo, pois todo non o poiden ver.

O brasileiros non soio estiveron coas Xangadas, tamén trouxeron este espectacular navio escola.

Precioso foi velos desfilar pola noite, facendo un ballet de velas, con luces de fondo e unha música as veces fantastica outras ... quen será o pincha?.

Non era un soio, estaban alí un cantos. sempre como fondo o museo ou amurallamento de Brest.

Non era unha piscina, os vietnamitas tiñan un estanque para o seu teatro de monicreques, foi unha pena non poder ver ningunha representación.

Xunto a estes decorados, tamén tiñan as súas curiosas embarcacións tradicionais, que outras veces temos visto en documentais ou peliculas.

Aquí esta unha en terra que nos amosa a súa curiosa tecnica de construcción. Que simple.

Xa vedes como quedaban na auga logo de impermeabilizalas.

Tamén tiñan presente a súa coñecida vela, neste xunco(¿?)

E como podedes ver entre barco e barco ou stand e stand, o espectaculo seguía, un "mirage" supoño e o sua beira unha compañia de malabaristas.

Tamén no fondo do pabillón de Galcia nos poñían espectaculo, ali sobre o impreseionante mural de Grand Large, todo un simbolo en Brest, uns alpinistas facían danza pendurados o son dunha gaita, era fermoso.












O gaiteiro enrriba dos urinarios.

E por Noruega a forza da madeira, uns facían tellados outros barcos e outros ... sempre a forza da natureza bruta que teñen. Un "Village" con moita personalidade. Unha anecdota, o día de Noruega, pareceunos oportuno facerlles unha visita cos gaiteiros a modo de saúdo, chegamos en plena visita guiada -cortamoslles o rollo !¡ glub ¡!- o final saimos como poidemos despois de transmitirlles os nosos bos desexos e a "norueguesa xefe", preguntounos como non ibamos vestidos co traxe tipico do pais ¿?, que se lle responde a eso? e nos tan lucídos coas prendas celestes.

Este "barquito" estaba tamén perto do noso village, o "Kruzestern" ou algo así, impresionante.

Por outros lugares entretiñanse cantando a calquera hora, esto era o que facían pola mañán a bordo de este barco noruegués.

E clasicos, todos xuntiños, nos sei cantos tiñan alí, pero non eran poucos.

Os nosos veciños, que polo día partían a facer excursións, tiñamos que pillalos cedo ou a tardiña cando regresaban.

Aquí pillamolos a todos amarrados, era pola mañán, logo sairían, como sempre facendo espectaculo. Que fermosisimas proas.

Aquí ainda que parezca mentira estabamos nós, dificil de vernos, pero e que os nosos 25 representantes eran moi pouco en aquel mundo. Soio recoñecible o Hidría. Pinchade na foto e veredes o da "marea celeste"

De donde é esta embarcación?.....

Croacia, pero podería parecer de outro sitio, usabana para bogar, mirade o fondo da foto, erán impresionantes cando o facían no mar.

Tamén amosaban a súa laboura recuperadora ... podería ser un bote do Mediterraneo? tan semellante él os que miramos por Catalunya.

Eles tamén tiñan naseiro, non era tan templado como o noso Toño, o cesteiro, pero alí estaba o home.

Era simpatico, gastou algunha broma co conto de Asterix e Obelix, creo que polo de galos ......, non sei porque, ibamos Toño mais eu e preguntounos polo can, simpatico.

Alí estábamos, vistos dende Croacia, as nosas fasquías podianse adiviñar, dornas, carochos.

E o Hidria flanquedao por bretóns, cataláns, xaponeses, galegos e ...

E co pesqueiro proveedor de centolos, así se miraba o noso espazo dende lonxe.

Como decía, barcos, barcos e barcos.








Teño algunha mais, e haber cando escomeza a descarga na páxina de FGCMF. ?.

BREST 2 "ARRIBADA"

Como decía o martes sen dormir chegamos a Brest dende Vigo, malcomemos (como casi sempre nesos días) e fomonos directamente a Moulín Blanc, os nosos camións escomezaban a dar sinais de vida e xa estaban esperando os de Reiriz e Moncho cos seu colegas estaban a punto (si na carga nos votaron unha man, na descarga ..... Grazas outra vez). Chegaban todos pouco a pouco, os franceses, de entrada, pensaron un camión, cando chegou o 2º .... ata o 6º que poideron mirar ese día, puxeron as pilas, estos galegos iban en serio, escomezaban a mirarse coa cara de que ali tiñan traballo (tamén un 10 para eles, foron fundamentais), o martes apenas tiñamos movemento soio nos e algún que xa iba caendo, pouco a pouco e moito a moito as 7 da tarde (cando eles rematan) xa tiñamos valdeirados 4 trailers e quedaban os dous de Reiriz.

Outros barcos, outras nacionalidades escomezabamos a coincidir na descarga, a que vos recorda esta proa?

A foto non lle fai xustiza a beleza do impresionante "Phoebus" era un dos que pingando saían o mar cando as nosas embarcacións.

Así era como quedaba no mar, preparábanse para o forte vento.

Pouco a pouco e sen pausa, esperando a que subira a marea para levalos o "Port de Commerce" no "3º bassín" "Village Galicien". Si viña o sol, sudabamos si se iba pasabamos frio, o tempo non estaba bon, mais ben o contrario.

Pero bueno, non todo foron traballos e traballos, pola noite cando chegamos o "Village", estaba o Hidria amarrado e toda a tripulación estaba esperándonos, Jacobo, Sese, Fernando, a patrona coa sonrrisa mais bonita de Brest -Cris-, como no Alberto, os nenos, Xaime e Sofía e olvidaseme un nome, o da rapaza que estaba a bordo do Hidria. Por certo non vos perdades as fotos dos seus uniformes, causaron sensación.

Este barco ou outro como él debeu ser nomeado proveedor oficial de centolos da flota galega, será unha anecdota que alguns non esquencerán en moito tempo, non eran galegos, pero tampouco sabían tan mal e o seu prozo unha autentica gana, centolo francés.

Sorprendía de eles a súa tosquedade, fortes, robustos, esa estrana beleza a que os obriga o mar onde navegan.

E tamén os amigos, eses entrañables os que te vas atopando nunha e en outra, en Galicia en Brest, Thedo, Mr. Robinson ....... tivemos oportunidade de ir saúdandonos e coñecendonos un pouco mais. Unha magoa non entender francés falado, pois estiveron metidos nunhas xornadas organizadas pola revista Chasse Maree.

Alí mesmo rindeuse homenaxe o Thopaga.

Bueno ante todo Brest son barcos e cos barcos negocio, como tal elementos de reclamo por todos os lados e o bonito a sinfonia de coores, de uniformes

E barcos, como non, barcos hasta 2.000 tiñan previsto, o mal tempo fixo que as previsións baixaran, pero non se notaban un cento ou dous arriba ou abaixo.

De todolos tipos, tradicionais, clasicos, grandes, pequenos ..... barcos.

Tamén artistas de todolos tipos.

E espéctaculo, estes imitadores de La Fura, percorrían as rúas a todalas horas, ou batukeiros ou .... sempre actividade de atracción era imposible estar tranquilo sin ruido.

As fanfarrias ou grupos de cantores, a bordo dos barcos, fora dos barcos .....

Exercitos de xubilados adicados a dar salvas (agás en no V. Galicia) a verdade e que eran simpaticos e tiñan ganas de amosarse. (contratados polo Concello de Brest)

Sí, había barcos de todolos tipos, tamén impresionaba o super navegador "Tara", por certo o lado do V. Galicia, a verdade e que estamos moi ben situados, rodeados de goletas e grandes veleiros.

Non era dificil atopar variedade, si Vietnam e Madagarcar eran convidados de honra, ademais personaxes pintorescos percorrían as ruas, poidemos falor con Australianos, alemáns, croatas, noruegueses .... igual nos miramos en Tasmania ....

E os xaponeses no mesmo pantalán, curiosos os seus ritos e tamén a súa embarcacións coa particular forma de navegar bogando.

O principio gañaronos a partida, logo as gaitas e a padereta poideron con eles era cuestión de aclimatarse.

Así era esta imaxen de Brest, a feira a festa o negocio. Logo está a das xentes dos barcos e do mar. Esa é outra historia.